İnananların sözü ” duyduk itaat ettik”tir. Peki biz duyduk ama itaat ettik mi?

Kur’an’da Allah’ın emir ve yasaklarını duyduk; ama maalesef itaat etmedik…

Acaba inananlardan değil miyiz?

Yoksa o kadar mı nefsimizin esiri olduk ki bile bile Allah’a karşı gelip emirlerinin tersini yaptık?

Peki nefsimize uyarak Allah’ın emirlerine itaat etmememiz bizi yine inananlardan yapar mı ?

Biraz düşününce ne kadar acı bir sonucun ortaya çıkacağını göreceksiniz…

Duyduk;

Namaz kılmamız gerektiğini. Namazın dinin direği olduğunu. Ama itaat etmedik.

Hep yarına erteledik namaz kılmayı. Ama o yarın hiç gelmedi.

Namazı kabul olmayanın hiç bir ibadetinin kabul olmadığını bile bile biz namazımızı dahi kılmadık….

Duyduk;

Namazı zamanında kılmamız gerektiğini. Ama itaat etmedik.

Dünya işlerine o kadar daldık ki namazlarımızı zamanında kılmadık.

Çoğu zaman kazaya bıraktık. Ve öylece kazada kaldı.

Çünkü nefsimiz namazımızın kazasını kılmamıza da engel oldu….

Duyduk;

Kur’an okumamız gerektiğini. Ama itaat etmedik.

Bir arkadaşımızdan, akrabamızdan gelen mesajı veya emaili hemen açıp okuruz.

Ama Allah’tan gelen mesajı açıp okumayız.

Bir haftada 168 saat var ve biz bu 168 saatin 1 saatini bile Kur’an okumaya ayırmadık…

Duyduk;

Gıybetin büyük günahlardan olduğunu. Ama itaat etmedik.

Allah’ın gıybeti ölü kardeşinin etini yemeğe benzettiği halde günde onlarca, yüzlerce kişinin gıybetini ettik.

Ve çoğu zaman ben gerçekleri söylüyorum, söylediklerim yalan değil ki diyerek gıybet ettiğimizi kabul etmedik bile…Nefsimize bahaneler uydurduk..

Duyduk;

Namahreme bakmanın günah olduğunu. Ama itaat etmedik.

Her gün bile bile göz zinası yapmaya devam ettik…

Duyduk;

Yalan konuşmanın günah olduğunu. Ama itaat etmedik.

Yok beyaz yalan yok pembe yalan deyip bu günahımıza da kılıf uydurduk.

Oysa şakadan bile olsa yalan konuşmanın günah olduğunu bile bile….

…….

Duyduğumuz ama itaat etmediğimiz bu günahları sayfalarca uzatabiliriz. Çünkü duyduğumuza rağmen itaat etmediğimiz o kadar emir var ki…

Allah’ın bizi her an gördüğünü bile bile, onun bizi ne kadar sevdiğini bile bile, bize bahşettiği bunca nimete rağmen…

Acaba bu itaatsizliklerimizle Allah’ı ne kadar üzdüğümüzün farkında mıyız?!!!

Yazımı bitirmeden önce geçenlerde okuduğum bir sözü yazmak istiyorum….

“Kim Allah katında durumunu bilmek isterse, Allah’ın kendi katındaki durumunu nedir ona baksın…”

Peki bir düşünelim… Allah’ın bizdeki durumu nedir acaba?

Bizdeki durumu değerli olsa bunca itaatsizliği yapar mıydık?

Bunca günahı bile bile işler miydik?

Onu bu kadar üzer miydik?!!!!…..

O zaman Allah katındaki yerimizi merak etmeye gerek yok.

Nefsimize uymaya devam ettikçe yerimizin ne olduğu aşikar….

“Allah cümlemizi duyan ve itaat eden kullardan eylesin…” Amin

İlgili Yayınlar: